Zbigniew Schwarzer, pseudonim sportowy „Pan Kolega”, wielce zasłużony dla wrocławskiego i polskiego wioślarstwa zawodnik, trener, działacz, sędzia oraz popularyzator dyscypliny odszedł dziś, by na zawsze wiosłować w łodzi Pana. W tym roku skończył 80 lat (ur. 12.01.1928 – zm. 14.04.2008), a wytworne jubileuszowe obchody, które zorganizowali jego najbliżsi przyjaciele i wychowankowie, stały się okazją do spotkania wielu pokoleń wioślarzy. Mimo swego wieku, aż do ostatnich dni aktywnie działał w środowisku sportowym, zarówno lokalnie w KS AZS Politechnika Wrocławska, będąc ikoną wrocławskiego wioślarstwa, jak i globalnie, propagując ideę olimpijską.
Urodzony w Poznaniu, wrocławianin z wyboru, z sekcją wioślarską KS AZS Wrocław związany od 1946 roku, brat olimpijczyka Edwarda Schwarzera. Świetne warunki fizyczne (192 cm wzrostu) pozwalały mu plasować się w czołówce polskiego wioślarstwa i zdobywać laury na arenie międzynarodowej.
Największe tryumfy święcił w osadzie dwójki ze sternikiem i czwórki bez sternika, w których dwukrotnie reprezentował Polskę na Olimpiadzie. W 1952 roku na IO w Helsinkach zdobył V miejsce wiosłując w czwórce bez sternika (wraz z H. Jagodzińskim, E. Schwarzerem i Z.Żarnowieckim) a w 1956 roku w Melbourne wywalczył IV miejsce w dwójce ze sternikiem (H. Jagodziński, st. B. Mainka). Brązowy medalista Mistrzostw Europy w 1957 roku w Duisburgu w dwójce ze sternikiem. W latach 1949-1958, 19-krotnie zdobywał Mistrzostwo Polski w dwójkach, czwórkach i ósemkach.
Po zakończeniu kariery zawodniczej w 1958 roku, kontynuował swoją przygodę z wioślarstwem jako trener, działacz sportowy oraz sędzia. Jako wybitny szkoleniowiec wypuścił spod swoich skrzydeł finalistów Igrzysk Olimpijskich i Mistrzostw Świata, medalistów Mistrzostw Europy oraz wielokrotnych Mistrzów Polski. Dwukrotnie pełnił funkcję trenera kadry olimpijskiej - w 1964 roku na IO w Tokio i w 1976 roku w Montrealu.
Ukończył WSWF (aktualnie AWF) we Wrocławiu, gdzie później się również doktoryzował, prowadził zajęcia ze studentami z historii kultury fizycznej oraz organizował jedne z pierwszych specjalizacje wioślarskie. Publikował materiały głównie z zakresu historii kultury fizycznej oraz teorii treningu wioślarskiego.
Laureat wielu odznaczeń, między innymi - Zasłużony Mistrz Sportu, brązowy Medal za Wybitne Osiągnięcia Sportowe, Krzyż Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal za Krzewienie Idei Olimpijskiej (działania na rzecz PKOL), Członek Honorowy PZTW.
Ciesząc się, że mieliśmy w swoich szeregach tak wybitnego człowieka sportu, mamy nadzieję, że jako wybitny wioślarz, znajdzie ON miejsce w wygodnej łodzi wieczności...

Małgorzata Pawlak
wstecz
14 Apr 2008